02 Julai 2024
Analisis nama profesional yang biasa digunakan dalam rawatan air kimia
Analisis nama profesional yang biasa digunakan dalam rawatan air kimia
1. Air permukaan: merujuk kepada air yang wujud di permukaan kerak bumi dan terdedah kepada atmosfera. Ia adalah istilah umum untuk empat jenis badan air: sungai, glasier, tasik dan paya. Ia juga dipanggil "air darat".
2. Air bawah tanah: merujuk kepada air yang disimpan dalam lompang stratum di bawah zon pengudaraan (zon pengudaraan merujuk kepada medium geologi yang terletak di bawah permukaan bumi dan di atas paras air), termasuk liang batu, retak dan gua. Air bawah tanah wujud di celah-celah batuan kerak bumi atau lompang tanah.
3. Air mentah: merujuk kepada air yang dikumpul daripada alam semula jadi, termasuk tetapi tidak terhad kepada air bawah tanah, air takungan, dan sumber air lain yang boleh dilihat di alam semula jadi, tanpa sebarang rawatan pembersihan buatan.
4. PH: mewakili nilai keasidan dan kealkalian larutan, pH=-lg[H+], iaitu nilai negatif logaritma biasa kepekatan ion hidrogen yang terkandung.
5. Jumlah kealkalian: jumlah bahan dalam air yang boleh meneutralkan asid kuat. Bahan-bahan tersebut termasuk bes kuat, bes lemah, dan garam bes kuat dan asid lemah.
6. Kealkalian fenolftalein; ia adalah kealkalian yang diukur menggunakan fenolftalein sebagai penunjuk (pH titik akhir pentitratan = 8.2 ~ 8.4).
7. Kealkalian metil oren; ia adalah kealkalian yang diukur menggunakan metil oren sebagai penunjuk (pH titik akhir pentitratan = 3.1 ~ 4.4).
8. Jumlah keasidan; Keasidan merujuk kepada jumlah bahan dalam air yang boleh meneutralkan bes kuat, termasuk asid bukan organik, asid organik, asid kuat dan garam bes lemah, dsb.
9. Jumlah kekerasan; dalam air semula jadi umum, ia terutamanya Ca2+ dan Mg2+, dan kandungan ion lain sangat kecil. Jumlah kandungan Ca2+ dan Mg2+ dalam air biasanya dipanggil jumlah kekerasan air.
10. Kekerasan sementara; kekerasan yang terbentuk oleh kehadiran Ca(HCO3)2 dan Mg(HCO3)2 dalam air boleh dikeluarkan dengan mendidih. Kekerasan ini dipanggil kekerasan karbonat, juga dikenali sebagai kekerasan sementara.
11. Kekerasan kekal: Kekerasan yang dibentuk oleh bahan garam seperti CaSO4 (CaCl2) dan MgSO4 (MgCl2) dalam air tidak boleh dikeluarkan walaupun selepas mendidih. Kekerasan ini dipanggil kekerasan bukan karbonat, juga dikenali sebagai kekerasan kekal.
12. Bahan terlarut: Ia wujud dalam bentuk molekul atau ion mudah dalam larutan air (atau pelarut lain). Saiz zarah biasanya hanya beberapa persepuluh hingga beberapa nanometer. Ia tidak dapat dilihat dengan mata kasar dan tidak ada fenomena Tyndall. Ia tidak boleh dilihat dengan mikroskop optik.
13. Koloid: Kumpulan zarah yang terdiri daripada beberapa molekul atau ion. Saiznya biasanya berpuluh-puluh nanometer hingga puluhan mikron. Ia tidak dapat dilihat dengan mata kasar, tetapi fenomena Tyndall akan berlaku. Zarah koloid kecil tidak boleh dilihat dengan mikroskop optik, tetapi yang besar boleh dilihat.
14. Bahan terampai: Ia adalah zarah kecil yang boleh dilihat dengan mata kasar yang dibentuk oleh sebilangan besar molekul atau ion. Saiznya biasanya lebih daripada puluhan mikron. Ia boleh dilihat dengan jelas dengan mikroskop optik. Zarah terampai boleh mengendap selepas dibiarkan diam untuk masa yang lama.
15. Jumlah kandungan garam: Jumlah ion dalam air dipanggil jumlah kandungan garam. Ia diperolehi dengan menjumlahkan jumlah semua kation dan anion yang diperoleh daripada analisis kualiti air yang lengkap, dan unitnya ialah mg/L (juga PPM pada masa lalu).